Temas

Filósofo e literato. Traballou como funcionario para os almohades e manifestou ter visións místicas. Emprendeu unha vida de peregrinación e está considerado un modelo de santidade e un místico. Escribiu Milkat al-anwar, Díwa-n e Tadbírat ilahiyya.

Filósofo e político alemán. Membro da esquerda hegeliana, coñeceu a K. Marx. Foi antiidealista e criticou a especulación romántica e metafísica. Publicou entre outras obras, Die Platonische Ästhetik (1832), Neue Vorschule der Ästhetik (Nova escola preparatoria de estética, 1837) e Geschichte unserer Zeit (Historia do noso tempo, 1881).

Filósofo alemán. Representantes da filosofía da inmanencia, escribiu Erkenntnistheoretische Logik (Lóxica gnoseolóxica, 1878), Grundriss der Erkenntnistheorie und Logik (Esbozo da teoría do coñecemento e da lóxica, 1894) e Die immanente Philosophie (1897).

Filósofo e sociólogo alemán. Membro da escola de Frankfurt, cuestionou o instrumentalismo da razón técnico positiva occidental e tamén o marxismo ortodoxo. Entre as súas obras destacan Studien über Autorität und Familie (Estudios sobre a autoridade e a familia, 1936), Dialektik der Aufklärung (Dialéctica da Ilustración, 1947) e, en colaboración con T. Adorno, Kritische Theorie (Teoría crítica, 1968).

Filósofo alemán. Anunciou un futuro político e cultural rexido polos alemáns. Escribiu Der Untergang des Abendlandes (1916-1920), Deutschen Reiches (Reconstrución de Alemaña, 1924), Der Staat (O estado, 1933) e A Jahre der Entscheidung (Anos de decisión, 1933).

Filósofo grego. Discípulo de Aristóteles, estudiou na Academia e abandonou Atenas trala elección como escolarca de Teofrasto de Lesbos. Sistematizou e editou as obras de Aristóteles e foi autor de varios tratados sobre a historia da aritmética, da xeometría e da astronomía, dos que non se conserva ningún.

Filósofo grego. Membro da Academia platónica, dedicouse á ética e mantivo unhas propostas semellantes ás de Polemón na busca das ideas superiores.

Filósofo noruegués. Profesor nas universidades de Oslo e Stanford, centrou os seus estudios na filosofía da linguaxe. Destacou polas súas interpretacións da filosofía de E. Husserl, á que considerou unha teoría xeneralizada do significado. Editor do Journal of Symbolic Logic (1970-1982), escribiu Husserl und Frege (1958). Foi membro, entre outras, da American Academy of Science and Arts e da Kongelige Danske Videnskabernes Selskab.