Temas

Filósofo estadounidense. Referente da filosofía política, a súa teoría quedou expresada en A Theory of Justice (1971). Revisou o contractualismo de Jean-Jacques Rousseau e partiu dunha posición orixinal en que se conveñen uns principios de xustiza aplicables na práctica, que son escollidos por homes libres e descoñecedores da súa futura posición na sociedade rexida por estes principios.

Filósofo escolástico francés. De orientación occamista, está considerado como un dos representantes principais da Escola de París e un precursor da nova ciencia da natureza. Na cuestión do movemento dos corpos defendeu a doutrina do ímpeto. En moral foi un dos primeiros defensores do determinismo psicolóxico. Escribiu unhas Summulae logicae e unha serie de comentarios ou quaestiones a algúns libros de Aristóteles, especialmente á Metafísica. Pero coñéceselle sobre todo pola fábula filosófica do asno de Buridan, que se lle atribuíu falsamente; esta obra pretende ilustrar o paradoxo no que desemboca o problema do libre albedrío cando se reduce a unha liberdade de indiferencias e mostrar, por redución ao absurdo, a existencia da liberdade do home.

Filósofo da ciencia. Doutorado en Filosofía pola Universität Wien, foi profesor na London School of Economics, na University of Bristol e na University of California, en Berkeley. Defendeu unha postura escéptica que o levou a manter a validez de calquera método de coñecemento, posto que non existe un método válido para o coñecemento, o que orixina un relativismo máximo no que se inspirarán posteriormente moitas propostas éticas da postmodernidade. Afirmou que a experiencia non é a base do noso coñecemento e que ningunha teoría é consistente cos feitos, polo que cómpre admitir a presenza de hipóteses non fundadas. Das súas obras destacan Against Method: Outline of An Anarchistic Theory of Knowlwdge (Tratado contra o método: esquema dunha teoría anarquista do coñecemento, 1975) e Sciencie in a Free Society (A ciencia nunha sociedade libre, 1978).

Filósofo e historiador. Socio numerario fundador do Instituto José Cornide de Estudios Coruñeses, tesoureiro e membro numerario da Real Academia Galega, foi vicepresidente do Padroado da Biblioteca do Real Consulado da Coruña. Investigou a invasión inglesa de 1719 e as reais fábricas en Galicia. Escribiu La emigración gallega intrapeninsular en el siglo XVIII (1960), Documentos para la historia de las reales fábricas de Sargadelos e Escritos e autores na Galicia da Ilustración (1982). Foi membro da Real Academia de la Historia e da Real Sociedad Geográfica de España. Recibiu a Cruz de Alfonso X el Sabio e a Medalla Castelao (1996).

Filósofo alemán. Profesor na Universidade de Jena, considerou a historia como un proceso do espírito e anticipou a reforma no sentido subxectivo da lóxica hegeliana que despois desenvolveron B. Spaventa e G. Gentile. Das súas obras destacan System der Logik und Metaphysik (1852) e Geschichte der neueren Philosophie (Historia da filosofía moderna, 1854-1877).

Filósofo e pedagogo norteamericano. Foi profesor nas universidades de Minnesota, Michigan, Chicago e Columbia de Nova York. A súa filosofía segue a liña pragmática de William James, e o seu método (instrumentalismo lóxico e teoría da investigación) é unha aplicación da metodoloxía científica ao campo filosófico. A convicción de que a experiencia condiciona calquera pensamento está presente nas súas contribucións sobre lóxica: Studies in Logical Theory (Estudios sobre teoría lóxica, 1903) e Logic: The Theory of Inquiry (Lóxica: teoría da investigación, 1938). Esta convicción tamén aparece nos seus tratados de moral e psicoloxía social: Ethics (Ética, 1908), obra escrita en colaboración con H. Thufts; Human Nature and Condut: An Introdution to Social Psycology (Natureza humana e conduta: introdución á psicoloxía social, 1922). Dentro da pedagoxía, introduciu unha filosofía instrumentalista (a intelixencia e as teorías son dous instrumentos para a acción)...

Filósofo británico. Profesor de filosofía no Balliol College de Oxford (1860-1882), foi o introdutor do idealismo alemán de I. Kant e G. W. F. Hegel no Reino Unido. Destacou tamén polas súas teorías políticas liberais nas que xustificaba a existencia dun mínimo estado na medida en que maximice a liberdade do individuo. Das súas obras destacan Prolegomena to Ethics (1883) e Lectures on the Principles of Political Obligation (1885-1888).