nobre
(
-
adx
-
Que posúe unhas calidades morais que o definen como unha persoa íntegra que actúa segundo os principios da honradez, a honestidade e a distinción.
Ex: É unha persoa moi nobre que nunca mentiría niso.
-
Que é propio da persoa ou o animal nobre.
Ex: Foi un acto moi nobre pola súa parte.
-
-
[HIST]
-
adx e s
Que ou quen por nacenza ou graza do soberano, pertence a unha clase social considerada distinta dos simples cidadáns e que goza de preeminencias hereditarias.
Sinónimos: aristócrata. -
s
Membro da nobreza.
-
s
Tratamento honorífico que se lles dá aos magnates, baróns ou títulos, e aos seus fillos e descendentes e, en xeral, a todos os que gozaban de privilexio de nobre.
-
s
Membro da nobreza non titulada, a partir da fin do s XIV, nunha situación intermedia entre os magnates ou baróns e os cabaleiros. Denomináronse tamén, na Idade Moderna, dons.
-
adx e s
-
adx
Que é superior aos outros membros da súa mesma clase ou especie polas súas calidades excepcionais.
Ex: O palacio estaba amoblado con preciosas madeiras nobres.
-
adx
[QUÍM]
-
gas nobre.
-
metal nobre.
-