nobre

nobre

(

  1. adx
    1. Que posúe unhas calidades morais que o definen como unha persoa íntegra que actúa segundo os principios da honradez, a honestidade e a distinción.

      Ex: É unha persoa moi nobre que nunca mentiría niso.

    2. Que é propio da persoa ou o animal nobre.

      Ex: Foi un acto moi nobre pola súa parte.

  2. [HIST]
    1. adx e s

      Que ou quen por nacenza ou graza do soberano, pertence a unha clase social considerada distinta dos simples cidadáns e que goza de preeminencias hereditarias.

      Sinónimos: aristócrata.
    2. s

      Membro da nobreza.

    3. s

      Tratamento honorífico que se lles dá aos magnates, baróns ou títulos, e aos seus fillos e descendentes e, en xeral, a todos os que gozaban de privilexio de nobre.

    4. s

      Membro da nobreza non titulada, a partir da fin do s XIV, nunha situación intermedia entre os magnates ou baróns e os cabaleiros. Denomináronse tamén, na Idade Moderna, dons.

  3. adx

    Que é superior aos outros membros da súa mesma clase ou especie polas súas calidades excepcionais.

    Ex: O palacio estaba amoblado con preciosas madeiras nobres.

  4. adx [QUÍM]
    1. gas nobre.

    2. metal nobre.