obrigado -da

(< lat obligātu, p p de obligāre)

p reg
de obrigar ou obrigarse.
adx
Que implica obriga.

Ex: O casco é de uso obrigado para os motoristas.
adx
Que se impón segundo as circunstancias e as necesidades.

Ex: Pasar polo mosteiro é case unha visita obrigada.
adx [BIOL]
Que está limitado a un modo de vida ou acción.
s m [MÚS]
Parte dunha peza musical que o músico solista toca ou canta como principal acompañado polas demais voces ou instrumentos.
s m [HIST]
Persoa que se encargaba de abastecer a un pobo ou a unha rexión de certos produtos.

Palabras veciñas