obrigar

(< lat obligāre)

v t
Forzar a alguén física ou moralmente para que obre ou faga unha cousa dunha determinada maneira.

Ex: Obrigounos a pedirlle perdón.
v t
Ter un contrato, lei ou disposición incidencia sobre unha persoa á que compele a facer algunha cousa.

Ex: A lei obriga a todos os contribuíntes a pagar.
v t
Forzar algo para conseguir o obxectivo que se pretende.

Ex: Tivo que facer forza para obrigar a chave a xirar.
v pron
Asumir a realización ou o cumprimento dalgunha cousa.

Ex: Obrigueime a facer deporte todos os días.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO obrigar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obrigo
obrigas
obriga
obrigamos
obrigades
obrigan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obrigaba
obrigabas
obrigaba
obrigabamos
obrigabades
obrigaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obriguei
obrigaches
obrigou
obrigamos
obrigastes
obrigaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obrigara
obrigaras
obrigara
obrigaramos
obrigarades
obrigaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obrigarei
obrigarás
obrigará
obrigaremos
obrigaredes
obrigarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obrigaría
obrigarías
obrigaría
obrigariamos
obrigariades
obrigarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obrigue
obrigues
obrigue
obriguemos
obriguedes
obriguen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obrigase
obrigases
obrigase
obrigasemos
obrigasedes
obrigasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obrigar
obrigares
obrigar
obrigarmos
obrigardes
obrigaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
obriga
-
-
obrigade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles obrigar
obrigares
obrigar
obrigarmos
obrigardes
obrigaren

Xerundio obrigando

Participio obrigado
obrigada
obrigados
obrigadas