oclusión

(

s f
Acción e efecto de ocluír ou ocluírse.
s f [FISIOL]
Peche das marxes dunha abertura natural, como a dos beizos ou a das pálpebras.
s f [LING]
Trazo articulatorio que consiste nunha interrupción completa da corrente fónica nun punto calquera das cavidades supraglóticas e mesmo infraglóticas , nalgunhas linguas. Durante esta interrupción pode haber vibracións vocálicas e abertura simultánea da canle rinofarínxea.
s f
1. [IND/QUÍM]
  Burbulla ocluída que aparece na superficie sólida dunha peza metálica de fundición.
2. [IND/QUÍM]
  Fenómeno que consiste na disolución de gases en metais que orixina compostos intersticiais.
3. [QUÍM]
  Inclusión de anións ou catións estraños no seo dun precipitado a causa do crecemento demasiado rápido deste. Pode ser considerada como un tipo de coprecipitación.
s f [METEOR]
Límite de aire que se forma cando unha fronte fría alcanza a unha fronte cálida e eleva o aire cálido situado detrás del.
[PAT]
1. s f
  obliteración.
2. oclusión intestinal
  íleo.

Palabras veciñas