oinochoe

(< gr οἰνοχόη)

s m [ARTE]

aso da Grecia clásica, de pequeno tamaño, con asa e bico trilobulado, que se empregaba especialmente para servir o viño nas copas. É semellante ás xerras utilizadas para servir líquido en que flotan sólidos e impiden que estes caian. A asa colocábase xeralmente por riba do bico.