opistódomo

opistódomo

(< lat opisthodomus < gr ὀπισθόδομος)

  1. s m [ARQUIT]

    Parte posterior do templo grego, oposta á pronaos. Podía ser unha sala non comunicada coa naos ou un atrio asimétrico a mesma.

  2. s m [ARQUIT]

    Parte posterior dun edificio.