opus

Forma de dispoñer os materiais dun muro na arquitectura romana, e por extensión na Antigüidade. Recibe diferentes nomes segundo a súa forma de construción e a súa finalidade.

Branqueo ou estucado dun muro, disposto no segundo dos casos para pintar ao fresco.

Decoración mural feita con pezas de mármore insertadas nun fondo de mosaico.

Pavimento realizado con cantos rodados.

Aparello formado pola mestura de cal e area con trozos de tufo, pozolana e grixo.

Muro e sistema construtivo de táboas de madeira, en que os espazos entre elas se enchen de barro ou cemento e pedras.

Pavimento formado por pequenas pedras irregulares sen desbastar, empotradas no núcleo do muro de formigón e disposto en liñas horizontais.

Muro construído con ladrillos secados ao sol ou con ladrillos cocidos.

Revocadura de cal e po de mármore.

Paramento en que se alterna a opus reticulatum con cadeas de pedra ou ladrillo.

Muro de bloques de pedra asentados uns sobre os outros, sen argamasa.

Sistema de construción con bloques paralepípedos de pedra, colocados en fileiras regulares.

Paramento de pequenas pezas piramidais de tufo, de base cadrada, dispostas en fileiras oblicuas, como unha rede de rombos, ou paralelas, como unha rede de cadrados.

Pavimento formado por pedras de mármore romboidais de diferentes cores, para formar debuxos xeométricos.

Sistema decorativo formado pola combinación de mármores de cores para formar debuxos xeométricos. Utilízase tanto en pavimentos como en paredes.

Pavimentación decorativa, composta de trozos de pedra ou mármore.

Pavimento de pó de ladrillo e argamasa, que forma unha superficie impermeable onde se poden incrustar mármores ou teselas antes de que fragüe.

Aparello formado por fileiras de ladrillos que pola súa disposición forman o debuxo de espiña de peixe.

Revestimento ou revocadura das paredes, xeralmente requerido pola pobreza dos materiais empregados na construción.

Mosaico realizado con teselas regulares. Xeralmente combínase co opus vermiculatum.

Combinación de ladrillos ou tellas cocidos e opus cementicium. Foi un método empregado fundamentalmente na Roma imperial.

Mosaico de teselas irregulares que se adaptan ao contorno das figuras representadas. Úsase en combinación co opus tessellatum.

Paramento formado con pequenos perpiaños dispostos en fileiras horizontais, combinados con ladrillos.