organum*

organum*
s m [MÚS]

Forma vogal polifónica cultivada desde a segunda metade do s IX ata arredor de 1250. Inicialmente consistía no axuste dunha ou máis voces a unha melodía litúrxica. No s XI apareceu o organum libre, no que as voces evolucionaban por movemento contrario. Os principais compositores foron Leoninus e Perotinus, que pertencían á escola de Notre-Dame de París.

Palabras veciñas

organoxenia | organóxeno -na | orgánulo | organum* | orgasmo | orgástico -ca | Orgaz