osmio

Elemento metálico de transición, que pertence ao grupo do platino, de número atómico 76 e peso atómico 190,23. Foi descuberto en 1804 por Smithson Tennant. Atópase na natureza en estado metálico, aliado co iridio en forma de iridosmina ou osmiridio segundo as proporcións relativas de ambos os dous elementos. Atácano dificilmente os ácidos fortes e a auga rexia, incluso en quente. A fusión alcalina oxidante transfórmao en osmiato (+VI), soluble en auga, e co rutenio e outros metais do grupo do platino forma aliaxes moi duras, que se empregan na fabricación de puntas de plumas estilográficas e agullas para os fonógrafos.

Sólido cristalino de cor amarela, extremadamente tóxico, que se funde a 40°C e ferve a 130°C. Emprégase na síntese orgánica para a hidroxilación de olefinas. OBS: Tamén se denomina ácido ósmico.