osteíctio -tia

Relativo ou pertencente aos osteíctios.

Vertebrado da clase dos osteíctios.

Clase de cordados vertebrados que inclúe os peixes que posúen tecido óseo, en proporción variable, no seu esqueleto interno. Son mandibulados coa boca en posición normalmente terminal. O corpo está tipicamente recuberto de escamas óseas de natureza dérmica, pese a que hai tamén formas espidas que as perderon secundariamente. Tamén é característico deste grupo a adquisición dun pulmón, que pode funcionar como tal, desaparecer, ou ben, máis a miúdo, cumprir as funcións de vexiga natatoria. Desde o punto de vista ecolóxico, o éxito evolutivo conseguido polos peixes óseos no dominio de toda clase de medios acuáticos é enorme, tanto na súa diversificación (o 98% das especies de peixes actuais pertencen a este grupo) coma o número de individuos.