paciencia

1. s f

   irtude ou calidade de quen sabe soportar sen perturbación do ánimo os infortunios, as ofensas e os traballos. Na tradición oral recóllense ditos como: “Á sorte mala, paciencia e boa cara. Con paciencia e saliva non hai cousa que non se consiga. Con paciencia gáñase o ceo. A mal dar, paciencia e barallar”.

   Ex: Aquela profesora ten moita paciencia cos nenos.

2. s f

   Capacidade para realizar unha actividade pesada ou molesta.

   Ex: Sempre tivo moita paciencia para facer enormes crebacabezas.

3. s f

   Calidade de quen espera calmadamente por unha cousa que tarda ou se desexa moito.

   Ex: Esperou con paciencia que fose a súa quenda.

4. s f [RELIX]

   irtude teologal cristiá que vence ao pecado capital da ira.

Frases feitas

• Armarse de paciencia. Prepararse para soportar algo molesto ou pesado.

• Tentar a paciencia a/de alguén. Pór a proba a paciencia de alguén.

Refráns

• A paciencia tráenos todo.
• Con paciencia e con calar, ben te podes gobernar.
• Con paciencia e saliva non hai cousa que non se consiga.
• Con paciencia gáñase o ceo.
• Despois da tempestade vén a calma.
• Non se gañou Zamora nunha hora.
• Ó que non pode ser, paciencia.
• O que pon a nogueira non espere comer dela.
• Ó seu tempo maduran as uvas.
• Ó seu tempo veñen as uvas e as mazás maduras.
• Quen pranta a nogueira non pense coller froito dela.
• Sufre con paciencia e vivirás en paz.
• Ten na espera vagar, se non te queres enfadar.
• Tras da néboa vén o sol e tras do mal tempo vén outro mellor.
• ¡Déanos Deus paciencia e morte sen penitencia!
• ¡Deus dea paciencia e morte con penitencia!