pandote

pandote

(

  1. s m
    1. Persoa que leva a culpa de todo o que os demais fan mal.

    2. Persoa de carácter feble que sofre o abuso dos demais.

  2. s m
    1. Persoa que no xogo da panda se anica para que os demais salten por riba dela.

    2. Persoa que no xogo das escondidas apanda e ten que atopar aos que se agocharon.

  3. s m

    Buxaina que recibe os golpes das dos xogadores contrarios.

Frases feitas

  • Caerlle/Tocarlle o pandote. Tocarlle a alguén de entre moitos a mala sorte.

  • Cargar co pandote. Cargar en exclusiva coas culpas de algo.

Palabras veciñas

Pandora | pandorca | pandorco -ca | pandote | pandullada | pandullo | Pandy, reacción de