panxénese
panxénese
(
s
f
[XEN]
Teoría impulsada por Darwin en 1868 que propuña que cada parte do corpo estaba representada por unha partícula (xémula) que se encontraba no sangue. A xémula dividíase e pasaba ás células reprodutoras, transmitindo de xeración en xeración os caracteres que definen cada especie.