papiro

(< lat papy¯rus < grπάπυρος)

s m [PLANTA]
Planta herbácea perenne que presenta talos dereitos e triangulares que chegan a medir 2,5 m de altura, coroados por unha umbela de follas cintiformes. Dáse en augas fluviais, en Exipto e nos países próximos.
s m
1. [PALEOG]
  Folla artificialmente composta por tiras extraídas do tronco da planta de papiro e enganchadas, que empregaban os antigos para escribir. Inicialmente escribíase todo seguido na dirección das fibras, na parte denominada recto, mentres que na outra banda, verso, as fibras mantíñanse perpendiculares. Cando o rolo era xa inservible, aproveitábase o reverso en branco para escribir outros textos. O uso de papiros en Exipto remóntase ao s XXX a C, mentres que os gregos máis antigos son do s IV a C. Arredor do s I, para aforrar, introduciuse o costume de cortar o papiro en fascículos ou quinternos, o que deu orixe ao codex, precursor do libro. O papiro escrito máis recente foi unha bula papal de 1017.
2. Manuscrito antigo feito sobre estas follas.

Palabras veciñas