parataxe
parataxe
(< gr παρἀταξις)
-
s
f
[HIST/BÉL]
Formación do exército grego en orde de batalla.
-
s
f
[LING]
Procedemento sintáctico que consiste en xustapoñer oracións sen explicitar, mediante unha partícula de coordinación ou de subordinación, a relación de dependencia que existe entre elas nun enunciado, nun discurso ou nunha argumentación. Por exemplo, hai parataxe entre as seguintes oracións Éche moi listo, sairá adiante. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].