parataxe

parataxe

(< gr παρἀταξις)

  1. s f [HIST/BÉL]

    Formación do exército grego en orde de batalla.

  2. s f [LING]

    Procedemento sintáctico que consiste en xustapoñer oracións sen explicitar, mediante unha partícula de coordinación ou de subordinación, a relación de dependencia que existe entre elas nun enunciado, nun discurso ou nunha argumentación. Por exemplo, hai parataxe entre as seguintes oracións Éche moi listo, sairá adiante. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].