pátera
pátera
(< lat patĕra)
-
s
f
[ARQUEOL]
Prato de pouca fondura, normalmente de metal, empregado na antiga Roma para os sacrificios e as libacións.
-
s
f
[ARTE]
Decoración arquitectónica que consiste nun círculo de follas de acanto de pouco relevo.
-
s
f
[ARTE]
Decoración en rosetón que lembra a forma das páteras romanas.