pavillón
(< fr antigo paveillon)
-
s
m
-
Tenda de campaña de forma cónica que está sostida interiormente por un pau cravado á terra con estacas e cordas.
-
Conxunto de pezas de tea suxeitas a un punto central, á maneira de tenda ou dosel, destinado a cubrir unha cama ou un altar.
-
-
s
m
-
Construción que se ergue por riba doutras contiguas, illada nun patio ou un xardín, e que depende a miúdo doutra máis grande.
-
Cada unha das construcións ou dos edificios que forman parte dun conxunto, como os dunha exposición, cidade universitaria, hospital ou prisión.
-
Cada unha das dependencias dun cuartel, onde se aloxan os xefes e oficiais.
-
-
s
m
Conxunto de fusís apoiados en terra e inclinados de maneira que se sosteñen entre eles e non caen.
-
s
m
[HIST/HERÁLD]
-
Armamento exterior do escudo, xeralmente de cor púrpura, que consiste nunha especie de baldaquino que cobre os brasóns dos reis e príncipes soberanos.
-
Bandeira dun estado ou reino.
-
-
s
m
[MÚS]
Ancheamento no extremo do tubo dos instrumentos musicais de vento.
-
[ANAT]
-
s
m
Expansión dilatada que se atopa no extremo dun conduto.
-
pavillón auditivo/da orella
Expansión laminar ancheada de tecido fibro-cartilaxinoso onde desemboca o conduto auditivo externo e co que forma o oído externo.
-
pavillón da trompa uterina
Extremidade ovárica da trompa uterina que presenta forma de embude.
-
s
m