pérgola

pérgola

(< ital pergola < latpergŭla ‘balcón, varanda’)

  1. s f

    Enreixado, xeralmente de madeira, disposto a modo de teito e sostido por pilastras ou columnas, en que se colocan cepas ou plantas gabeadoras.

  2. s f

    Especie de xardín que teñen algunhas casas nas partes altas ou terrazas.

  3. [ARQUIT]

    Estrutura formada por columnas levantadas sobre un muro baixo e coroadas por un lintel que se colocaba entre o presbiterio e a nave da basílica paleocristiá para servir de elemento divisorio. É o precedente do iconostasio e, probablemente, da balaustrada que nas igrexas occidentais separa o presbiterio.