perieco

perieco

(< grπερίοκος)

  1. s m [HIST]

    Cidadán que, na antiga Esparta, en Creta e na Élide, destinado por razóns estratéxicas á periferia dun territorio, conseguía unha posición particular de dependencia respecto aos outros cidadáns. Gozaba de dereitos civís pero non tiña representación política.

  2. s m

    Habitante da parte do hemisferio boreal oposta á parte coñecida e habitada polos antigos gregos.