Pimentel

Familia da nobreza castelá procedente de Portugal que se estableceu en Castela a finais do s XIV. Recibiron os señoríos de Benavente (1398), Mayorga e Villalón e case dominaron a provincia de Valladolid. O primeiro señor e conde de Benavente foi Juan Alonso Pimentel y Vázquez de Fonseca (?-1420), servidor de Xoán I e Enrique III de Castela. O seu fillo Rodrigo Alonso Pimentel y de Meneses , segundo conde de Benavente, foi un humanista. O cuarto conde de Benavente e terceiro de Mayorga, Rodrigo Alonso Pimentel Quiñones (?-1499), serviu aos Reis Católicos na Guerra de Sucesión e na Guerra de Granada. Foi nomeado duque de Benavente en 1473. Luis Alonso Pimentel de Herrera y Enríquez, sétimo conde de Benavente, morreu sen sucesión e sucedeuno o seu irmán Juan Alonso Pimentel de Herrera y Enríquez . En 1834 o título condal e ducal de Benavente pasou aos Téllez-Girón, duques de Osuna. En Galicia tivo o seu primeiro representante en Alonso Fernández de Novaes , señor da torre de Novaes cara a 1090. Un dos seus descendentes, Vasco Martínez , valido do Rei Afonso III de Portugal, foi o primeiro en utilizar o apelido Pimentel no s XIII. Membros desta liñaxe ostentaron tamén títulos de ordes militares.