piña

Estróbilo das pináceas.

Infrutescencia do piñeiro onde se aloxan os piñóns.

Nome que se dá a diversos órganos ou partes vexetais que teñen forma de piña, como por exemplo a sorose das ananás ou o capítulo de certos compostos.

Planta suculenta de tallos ramificados de 1 a 2 m, rematados en follas con forma de espátulas dispostas radialmente; produce flores dun amarelo dourado. É planta de xardín de orixe mediterránea.

ananás.

Planta herbácea vivaz, de 20 a 25 cm de altura, de bulbo tunicado, as follas lanceoladas, todas radicais, de flores xeralmente dun azul intenso, recollidas nunha inflorescencia corimbiforme, hemisférica, voluminosa e compacta, e de froitos capsulares. Dáse en malezas, prados e terreos húmidos da rexión mediterránea occidental.

Planta herbácea bienal ou perenne, de 5 a 30 cm de altura, de follas brancas e tomentosas no reverso, as inferiores lanceoladas, as superiores pinnatífidas, de flores purpúreas ou abrancazadas, todas hermafroditas, de capítulos voluminosos, non recollidas en inflorescencia, terminais, globosas, con numerosas brácteas involucrais imbricadas e pardentas, e froitos en aquenio provistos de lanuxe. Dáse na rexión mediterránea occidental.

Grupo de cousas iguais moi xuntas ou grupo de persoas ou animais.

Conxunto de persoas unidas estreitamente.