Pipino II de Aquitania

Rei de Aquitania, fillo e herdeiro de Pipino I de Aquitania. Foi proclamado rei por algúns señores de Aquitania en oposición a Carlos II o Calvo. Estivo ao lado do seu tío Lotario I, contra Luís II de Alemaña e Carlos II o Calvo, na Batalla de Fontenoy-en-Puisaye (841), pero Lotario I abandonou cando os tres irmáns se puxeron de acordo en Verdun (843). En 845, polo Tratado de Saint-Benoit-sur-Loire, Carlos cedeulle toda Aquitania agás Poitou, Santogne e Angoumois. O mal goberno dos ministros e a súa neglixencia deron lugar a unha revolta que permitiu a intervención de Carlos II o Calvo (848), que desposuíu a aqueles dos seus estados, que recobraron en 850. Aliouse cos normandos e sarracenos para facerlle fronte ao seu tío e isto descontentou aos seus súbditos, que o abandonaron (852) e aceptaron novamente a señoría de Carlos. Caeu en mans deste, quen o fixo ingresar como monxe en Saint-Médard. Fuxiu do mosteiro e volveu reinar do 853 ao 855, e aínda noutras ocasións, ata o 864, cando caeu de novo en poder de Carlos, que o confinou en Senlis.

Cronoloxía