plerematema

Unidade do plano do contido da lingua, segundo a terminoloxía glosemática de L. Hjelmslev. Divídese en plerema, ou elemento constituínte, e morfema, ou elemento expoñente. O primeiro corresponde ás palabras radicais e aos elementos de derivación da gramática tradicional, e o segundo, ás desinencias verbais e nominais.