pólder
pólder
(< neerl polder)
s
m
[XEOG]
Terreo gañado ao mar e máis tarde convertido en terras de cultivo. Para a súa formación hai que construír un dique que poida pechar unha grande extensión costeira, e posteriormente desalinizar o terreo con auga doce e extraela gradualmente. Nos Países Baixos construíronse de forma intensiva.