preito

1. s m

   Acción de preitear.

2. s m [DER]

   Litixio ou contenda entre dúas partes.

   Sinónimos: causa, xuízo, causa.
3. s m [DER/HIST]

   Procedemento contencioso, civil ou criminal, entre dúas partes litigantes. Presentada a demanda, solicítase a tutela do tribunal fronte ao demandado. Despois de examinar as alegacións e as probas, e de facer un resumo oral ou escrito delas, o tribunal dita sentenza, contra a que se pode presentar recurso.

4. preitos colombinos [HIST]

   Preitos presentados desde 1508 polos descendentes de Cristovo Colón á coroa castelá en que esixían a confirmación das concesións acordadas nas Capitulaciones de Santa Fe (1492) e outros privilexios acordados en 1492, 1493 e 1497. O preito principal desenvolveuse ata 1536, cando se lle concedeu a Luís Colón o título de almirante con carácter hereditario, entre outros privilexios.

Formas incorrectas

Refráns

• A chave do preito é o "escribano"; a do médico, o boticario.
• A mal dereito, bo preito.
• A quen mal queiras, en preitos o vexas.
• Bo ou mal preito, ten o escribán do teu xeito.
• Boa demanda ou ruín demanda, ten o escribán da túa banda.
• Cada preito leva almas ao inferno.
• Despois do derradeiro recurso adoita vir o discurso.
• En preito claro non é mes ter avogado.
• En preito vexas a quen mal queiras.
• Máis vale preitear por pouco que por moito.
• Máis vale ruÍn compostura que bo proveito.
• Non hai preito que non se arregre nin corno que non se endereite.
• Non quero preito co meu diñeiro.
• O bo preiteante -dixo Tomé- boca pechada, faldriqueira aberta e listo do pe.
• O bo preiteante ten que levar o diñeiro por diante.
• O bo preiteante, quedo da boca, listo da perna e aberto da falchoca.
• O peor do preito é que de un saian cento.
• O preito do pobre na proba morreo
• O que preitea quere paso largo e bulsa aberta.
• Os bos preitos son os alleos.
• Preito de pobre ao chegar á proba morreo
• Preitos non teñas, anque gañados os vexas.
• Preitos non teñas, anque os gañes.
• Quen de preito se librou, bo preito gañou.
• Quen de preito se librou, boa sorte alcanzou.
• Quen preitea ata de si mesmo sospeita.