primicerio -ria

(

adx
Que é primeiro ou superior en calidade ou rango.
s m [HIST]
Alto dignatario do Baixo Imperio Romano e do Imperio Bizantino.
s m [HIST/RELIX]
1. Alto dignitario eclesiástico. En orixe designaba o xefe dos notarios pontificios e o prefecto da chancelaría apostólica, así como o crego que se atopaba por riba dos diáconos, subdiáconos e cregos menores.
2. Persoa que presidía o coro en mosteiros ou colexiatas.
s m [HIST]
Graduado elixido anualmente na Universidad de Salamanca, alternando entre as facultades, que exercía funcións económicas e gobernativas relativas á capela. Ocupaba un lugar inmediato ao reitor.

Palabras veciñas