probar
(< lat probāre)
-
v t
-
Experimentar ou sentir o efecto dunha cousa.
Ex: Probou a suavidade da tea.
-
Comprobar ou examinar os coñecementos ou calidades de alguén.
Ex: Probárono uns meses e logo contratárono indefinidamente.
-
Someter unha cousa a certos traballos ou experimentos para ver as súas calidades ou o seu correcto funcionamento.
Ex: Probaron un método novo. Déixalle probar a moto.
-
Poñer unha peza de roupa para ver se senta ben.
Ex: Déixame probar o teu xersei.
-
-
v t
-
Tomar unha pequena cantidade dun alimento ou dunha bebida para apreciar o seu gusto.
Ex: Proba este zume.
Confrontacións: degustar. -
Tomar moi pouco ou nada dunha cousa, especialmente dun alimento.
Ex: Non proba o alcol nin o tabaco.
-
-
v t
Establecer a verdade de algo dando razóns ou argumentos, ou presentado feitos ou testemuñas.
Ex: Probaron a súa inocencia. Probou que tiña razón.
-
v i
Facer o necesario para conseguir algo. OBS: Adoita empregarse con valor absoluto ou seguido da prep a.
Ex: Agora probo eu. Probou a subir pola corda.
Palabras veciñas
Probais | probante | Probaos | probar | Probática, porta | probatoria | probatorio -riaIndicativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probo
probas
proba
probamos
probades
proban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probaba
probabas
probaba
probabamos
probabades
probaban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probei
probaches
probou
probamos
probastes
probaron
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probara
probaras
probara
probaramos
probarades
probaran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probarei
probarás
probará
probaremos
probaredes
probarán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probaría
probarías
probaría
probariamos
probariades
probarían
Subxuntivo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probe
probes
probe
probemos
probedes
proben
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probase
probases
probase
probasemos
probasedes
probasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probar
probares
probar
probarmos
probardes
probaren
Imperativo
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
proba
-
-
probade
-
Formas nominais
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles probar
probares
probar
probarmos
probardes
probaren
probada
probados
probadas