propiciación

(

s f
Acción e efecto de propiciar.
s f [RELIX]
Acto con que se tenta acougar a ira de Deus ou dos deuses e de conciliar o seu favor.
s f [RELIX/HIST]
Sacificio que se ofrecía na lei antiga para aplacar a xustiza divina e ter a Deus propicio.

Palabras veciñas