propio -pia

1. Que recibe a percepción da posición, do equilibrio e dos seus cambios no sistema muscular, especialmente na locomoción.

2. adx

   1. Que pertence a alguén ou que é da súa propiedade.

      Ex: Ten casa propia. Quérelle como se fose o seu propio fillo.

   2. Que é característico ou peculiar dunha persoa ou cousa.

      Ex: O bo humor é propio da súa personalidade.

   3. Que é natural.

      Ex: Ese é o seu propio pelo.

   4. Que atinxe en exclusiva a quen se expresa.

      Ex: Ten unha visión propia dos feitos

3. adx

   Que se está designando con exactitude o ser ou o obxecto de que se fala.

   Ex: Felicitouno o propio ministro.

4. adx

   Que é conveniente ou adecuado.

   Ex: Esas cortinas son propias para a sala.

5. [LING]
   1. adx

      Que é adecuado ao significado ou uso orixinal das palabras, en oposición a figurado.

   2. derivación propia

      Formación de palabras a partir doutras xa existentes, segundo unhas leis determinadas, con cambio de palabras primitivas.

   3. nome propio

      Nome que designa a un individuo, en oposición a nome común, que designa a especie.

6. [MAT]
   1. adx

      Aplícase á fracción ordinaria que ten o numerador menor ca o denominador.

   2. valor propio

      autovalor.

   3. vector propio

      autovector.

7. s m [DER/HIST]

   Conxunto de terras comunais que pertencían a un concello e que os seus beneficios eran destinados a sufragar os gastos dos seus servizos públicos. OBS: Adoita empregarse en plural.

   Confrontacións: alcabala.

Frases feitas

• O propio. O mesmo. Ex: Como non os chamamos eles fixeron o propio.