Pero Velho de Taveirós

Trobador galego, irmán do tamén trobador Pai Soarez de Taveirós. Pertenceu á familia de Rica de Taveirós, da pequena nobreza galega. Activo no segundo cuarto do s XIII, permaneceu na corte señorial de Rodrigo Gomez de Trastámara e na do Rei Fernando III, e quizais tamén na de Sancho I. Consérvanse tres composicións, recollidas no Cancioneiro da Biblioteca Nacional; dúas cantigas de amor, tamén atribuídas a Nun’ Eanes Cêrzeo, “Par Deus, dona Maria, mia senhor ben-talhada”, de estilo paródico, e “Quand’ ora fôr’ a mia senhor veer”; e a tenzón amorosa “Vi eu donas encelado”, en que participa o seu irmán Pai Soarez e que presenta abundantes trazos orixinais e elegantes, o que evidencia unha cultura moi definida e a formación aristocrática.

Cronoloxía