rabí

Título dado aos doutores da lei xudía (s I a C). A partir do s I foi a designación oficial dos doutores en Palestina.

Ministro do culto xudeu e xefe espiritual da comunidade, cun título conferido polas escolas rabínicas. Nos reinos cristiáns da Península Ibérica o cargo, electivo e remunerado, era xeralmente confirmado polo soberano.