Ramón Berenguel I o Vello

Conde de Barcelona (1035-1076), fillo de Berenguel Ramón I e da súa primeira muller, Sancha de Castela. En 1049 o seu irmán Sancho renunciou aos dominios que tiña máis alá de Llobregat no seu favor e en 1504 Guillerme, o seu irmán consanguíneo, renunciou ao condado de Osona. De acordo con Ermengol III de Urgell, atacou o rei sarraceno de Zaragoza o que deu lugar á incorporación aos dominios do condado de Barcelona de Pilçà, Purroi, Estopanyà, Canyelles e Casseres, na Baixa Ribagorza. Desde finais de 1067 e ata mediados de 1070, xunto coa súa muller, comprou os condados de Carcassona e Rasès. Desta época data a promulgación do núcleo primitivo do Código das Usatges de Barcelona, que debía facerse en 1064 e 1068. Deixou todos os seus estados e dereitos territoriais aos seus fillos Ramón Berenguel II e Berenguel Ramón II conxuntamente.

Cronoloxía