Ramón Berenguel IV o Santo

Conde de Barcelona (1131-1162) e rexente de Provenza (Ramón Berenguel II, 1155-1157?), príncipe dominador de Aragón (1137-1162), fillo de Ramón Berenguel III. Nos tres primeiros anos do seu goberno preocupouse da presión exercida por Afonso I de Aragón nas proximidades da fronteira con Catalunya. En 1137 foron convidos os seus esponsais con Petronila, filla de Ramiro II, e recibiu os dereitos e prerrogativas do reino aragonés. Emprendeu expedicións contra os sarracenos e chegou a un acordo con Afonso VII de Aragón, que aspiraba ao dominio de Zaragoza. Cedeu Soria e todo o que posuíra Afonso I máis alá do Sistema Ibérico. En 1147 tomou Ontiñena (Aragón) e foi por mar, xunto cos xenoveses, a atacar Almería. Pactou cos xenoveses a expedición contra Tortosa para o ano seguinte. En 1149, proxectou unha empresa contra Lleida, que xunto con Fraga foi ocupada. Cara a finais de 1153, era coroada a conquista do Principado de Catalunya. A morte do seu irmán o conde Berenguel Ramón I de Provenza en 1144 obrigouno a facerse cargo do goberno das terras provenzais durante a minoría do seu sobriño Ramón Berenguel III de Provenza.

Cronoloxía