rectificador -ra

(< rectificar)

adx e s
Que ou quen rectifica.
[FÍS/ENX]
1. s m
  Aparato, dispositivo ou elemento que produce a rectificación dunha corrente alterna.
2. rectificador controlado
  Dispositivo electrónico de rectificación que consta, ademais de ánodo e cátodo, dun eléctrodo auxiliar, denominado reixa ou porta, que permite controlar a corrente. Poden ser tubos electrónicos con gas ou ben dispositivos de estado sólido, como o tiristor.
s
Operario especialista no manexo dunha rectificadora.

Palabras veciñas