rectificar

rectificar

(< lat rectificāre

  1. v t

    Corrixir algo que se fixo ou se dixo con anterioridade.

    Ex: Rectificou a súa conduta.

  2. v t

    Facer ou poñer algo recto.

    Ex: Rectificaron o trazado da autoestrada.

  3. v t [FÍS/QUÍM/TECNOL]

    Efectuar unha rectificación.

  4. v t [MAT]

    Determinar a lonxitude dun arco curvo.

Conxugar
VERBO rectificar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectifico
rectificas
rectifica
rectificamos
rectificades
rectifican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectificaba
rectificabas
rectificaba
rectificabamos
rectificabades
rectificaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectifiquei
rectificaches
rectificou
rectificamos
rectificastes
rectificaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectificara
rectificaras
rectificara
rectificaramos
rectificarades
rectificaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectificarei
rectificarás
rectificará
rectificaremos
rectificaredes
rectificarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectificaría
rectificarías
rectificaría
rectificariamos
rectificariades
rectificarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectifique
rectifiques
rectifique
rectifiquemos
rectifiquedes
rectifiquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectificase
rectificases
rectificase
rectificasemos
rectificasedes
rectificasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectificar
rectificares
rectificar
rectificarmos
rectificardes
rectificaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
rectifica
-
-
rectificade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
rectificar
rectificares
rectificar
rectificarmos
rectificardes
rectificaren
Xerundio rectificando
Participio rectificado
rectificada
rectificados
rectificadas