redargüír

redargüír

(< lat redargĕre)

  1. v t

    Rebater algo a unha persoa cos mesmos argumentos que foron empregados por ela.

  2. v t [DER]

    Impugnar algunha cousa por algún vicio que contén.

Palabras veciñas

Redange | redar | redargución | redargüír | Redcar and Cleveland | Reddie, Cecil | rede
Conxugar
VERBO redargüír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargúo
redargúes
redargúe
redargüímos
redargüídes
redargúen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargüía
redargüías
redargüía
redargüïamos
redargüïades
redargüían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargüín
redargüíches
redargüíu
redargüímos
redargüístes
redargüíron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargüíra
redargüíras
redargüíra
redargüiramos
redargüirades
redargüíran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargüirei
redargüirás
redargüirá
redargüiremos
redargüiredes
redargüirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargüiría
redargüirías
redargüiría
redargüiriamos
redargüiriades
redargüirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargúa
redargúas
redargúa
redarguamos
redarguades
redargúan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargüíse
redargüíses
redargüíse
redargüisemos
redargüisedes
redargüísen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargüír
redargüíres
redargüír
redargüírmos
redargüírdes
redargüíren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
redargúe
-
-
redargüíde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
redargüír
redargüíres
redargüír
redargüírmos
redargüírdes
redargüíren
Xerundio redargüíndo
Participio redargüído
redargüída
redargüídos
redargüídas