refuxiar

(< refuxio)

v t
Dar refuxio a alguén.

Ex: Refuxiaron os polisóns nas súas casas.
v pron
Buscar abrigo ou protección en algo ou alguén.

Ex: Cando se perdeu, refuxiouse nunha cabana. Refuxiouse na súa familia para superar a crise.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO refuxiar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxio
refuxias
refuxia
refuxiamos
refuxiades
refuxian

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxiaba
refuxiabas
refuxiaba
refuxiabamos
refuxiabades
refuxiaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxiei
refuxiaches
refuxiou
refuxiamos
refuxiastes
refuxiaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxiara
refuxiaras
refuxiara
refuxiaramos
refuxiarades
refuxiaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxiarei
refuxiarás
refuxiará
refuxiaremos
refuxiaredes
refuxiarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxiaría
refuxiarías
refuxiaría
refuxiariamos
refuxiariades
refuxiarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxie
refuxies
refuxie
refuxiemos
refuxiedes
refuxien

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxiase
refuxiases
refuxiase
refuxiasemos
refuxiasedes
refuxiasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxiar
refuxiares
refuxiar
refuxiarmos
refuxiardes
refuxiaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
refuxia
-
-
refuxiade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles refuxiar
refuxiares
refuxiar
refuxiarmos
refuxiardes
refuxiaren

Xerundio refuxiando

Participio refuxiado
refuxiada
refuxiados
refuxiadas