restauración

Acción de restaurar.

Restablecemento nun país do réxime político que existira con anterioridade.

Reposición no trono dun rei destronado ou do representante dunha dinastía expulsada.

Proceso ou conxunto de intervencións progresivas que, de forma simple ou combinadamente, teñen por obxectivo prolongar a existencia dos bens culturais, mediante a mellora das súas condicións físicas. Os procesos máis habituais neste labor son a documentación, a consolidación do soporte, a limpeza de superficies, a reintegración pitórica e o envernizado ou protección final da superficie da obra. Malia que a necesidade de restaurar sempre existiu, foi importante na evolución do concepto a acción da Igrexa ao recomendar que se restaurasen as imaxes do culto e os descubrimentos de Pompeia e Herculano, coa conseguinte necesidade de conservar as pezas. No s XVIII xa destacaron algúns restauradores como Picault, Edwards e Hacquin, e os talleres de restauración de Venecia, Nápoles, Boloña e París. En Madrid, apareceu en 1853 a obra de V. Poleró Arte de la Restauración e, en 1880, un tratado de pintura cun capítulo dedicado á restauración, obra de M. de la Roca . O International Council of Museum (ICOM), dependente da UNESCO, ten un Comité para a Conservación. A restauración de libros ten por obxecto compensar o desgaste que o libro sufriu. O procedemento mecánico consiste en inxectar lactato de celulosa no papel e reforzalo cun tecido fino e transparente. O manual consiste en limpar e pasar o ferro polas follas do libro, corrixir o resecamento cando se trata de papiro ou de pergameo, amañar a folla cando está riscada ou mutilada, eliminar manchas de humidade, e, no caso do papel, tirar a acidez producida polas resinas que contén a pasta ou polas substancias minerais que hai na pasta ou na tinta.

Período histórico que comeza coa reposición dunha dinastía. Entre as principais restauracións monárquicas europeas destacan a inglesa (1660-1702), que repuxo aos Stuart, a española, que restableceu a monarquía borbónica, e as dúas de Francia, a primeira (1814-1815) co regreso de Luís XVIII de Borbón, e a segunda (1815-1830), coa entronización do seu irmán Carlos X.