Reyles, Carlos

Reyles, Carlos

Novelista. De formación autodidacta, home culto e europeizante, no estilo foi un esteta dentro de correntes modernistas, e na temática, un realista de tendencias naturalistas e psicolóxicas. Ideoloxicamente seguiu a Schopenhauer e Nietzsche. Da súa obra destacan Primitivo (1896), El embrujo de Sevilla (1921), El gaucho Florido (1932), El ideal nuevo (1903), La muerte del cisne (1910), Diálogos olímpicos (1918-1919), Incitaciones (1936) e Ego sum (1939).

Cronoloxía

  • Nacemento

    Lugar : Montevideo

  • Deceso