serenata
serenata
(< ital serenata)
s
f
[MÚS]
Composición vogal con acompañamento dun ou máis instrumentos como guitarras, ou mandolinas, ou exclusivamente instrumental, destinada orixinalmente a ser executada ao aire libre e na noite para honrar a unha persoa ou cunha finalidade amorosa. De orixe medieval, durante o período clásico foi esencialmente unha forma instrumental.