Sotelo Blanco, Olegario

Editor, escritor e xornalista. Instalado en Barcelona desde 1963, foi correspondente nesta cidade de La Región e colaborou con numerosas publicacións galegas e catalás. Promotor da editorial Sotelo Blanco Edicións (1981), así como das publicacións Concellos 12 (1990) e A Trabe de Ouro (1990), fundou e dirixiu a emisora Radio Amistad (1985). En 1993 creou a Editorial Ronsel, coa que deu a coñecer en lingua española diversas obras de autores galegos e portugueses. Nese mesmo ano creou a Fundación Sotelo Blanco e o Museo de Antropoloxía, e co tempo, proxecta un centro de estudos sobre a emigración galega. Publicou Galicia, pueblo emigrante. Por qué? (1978), Castro Caldelas y su comarca (1981), Conversas con Xaime Quessada (1990), A emigración galega en Catalunya (1991), Antropoloxía cultural da Terra de Caldelas (1992), traballo etnográfico capital na súa obra; e Os afiadores. A industria ambulante (1994). En narrativa publicou Contos de indianos (1994), A volta aos mundos de Tucho (1995) e Non houbo queixa (2001). Recibiu o Pedrón de Honra (1992) e o Premio Galego Egrexio (2001) da Fundación dos Premios da Crítica.

Cronoloxía