sprechgesang*

s m [MÚS]

Tipo de interpretación vogal en que se leva a termo unha síntese de canto e recitación. Empregado por vez primeira por E. Humperdinck, converteuse nun procedemento característico da escola de Viena, en particular de Schönberg (Pierrot Lunaire). OBS: Tamén se denomina sprechstimme.