tabulatura

tabulatura
s f [MÚS]

Procedemento de notación musical utilizado sobre todo durante os ss XV-XVII para transcribir as voces distintas da melodía principal na música polifónica, coa axuda de letras, cifras e outros símbolos dispostos en forma de táboa. Era utilizada especialmente para instrumentos solistas, como o órgano, a guitarra, a viola de man, o laúde e a arpa, entre outros.

Palabras veciñas

1 tabular | 2 tabular | tabulario | tabulatura | taburdio | Tabuyo Romero, Domingo | TAC