taurobolio
taurobolio
(< grταυροβολιον)
s
m
[HIST/RELIX]
Rito propio do culto á deusa Cibeles que se orixinou en Oriente, pero que foi difundido en Occidente, especialmente nas Galias a partir do s II. Consistía en asperxir con sangue dun touro sacrificado o corpo dun devoto, polo que tamén se denomina bautismo de sangue.