timidez

1. s f

   Calidade de tímido.

2. s f [PSIC]

   Disposición afectiva que se manifesta na relación interpersoal, especialmente ante situacións novas, e que se caracteriza por unha tendencia a perder a seguridade en si mesmo e por un desequilibrio emocional, permanente ou transitorio. Ten signos externos, como o arroibamento, a suor de mans ou o tatexo, e consecuencias psicolóxicas, como a introversión, o illamento ou os sentimentos de inferioridade.

Refráns

• avella menga mama á súa nai e máis á allea.
• avella menga, o demo a trasquía.
• Ó malpocado pouco lle vale ser esforzado.