tiña

(< lat tinĕa ‘couza’)

[PAT]
1. s f
  Enfermidade microfítica da pel, especialmente do coiro cabeludo, que pode estar causada polos fungos Microsporum, Trichophyton e Epidermophyton.
2. tiña favosa
  favo.
3. tiña tonsurante
  Tiña que está producida por diversas especies de Microsporum e Tricophyton. É moi contaxiosa, epidérmica e transmisible por contaxio directo ou indirecto, e cura sen deixar alopecia nin cicatrices.
s f [ENTOM]
Couza, especificamente as eirugas, que provoca estragos en tecidos, plantas ou alimentos, como a tiña da col (Plutella xylostella) ou a tiña da pataca (Phthorimeaea operculella).

Palabras veciñas