tonadilla*

Composición popular alegre e lixeira.

Composición destinada á escena que se interpretaba entre os actos dunha comedia e ao final. Anólogo aos ‘intermezzi’ das óperas italianas, foi cultivada durante o s XVIII, sobre todo na corte madrileña, de onde pasou á América latina. Eran composicións para un só solista ou para dous ou tres pesonaxes, con acompañamento instrumental.