topar

topar

(< voz onomatopeica)

  1. v t, i e pron

    atopar.

  2. v t

    Tocar lixeiramente algo ou a alguén.

    Ex: Cando ergueu a man topou o meu pelo.

  3. v i

    Chocar ou golpear algo violentamente.

    Ex: Deu un sachazo e topou cunha pedra.

    Sinónimos: bater.

Palabras veciñas

Topa Cusi Huallpa | topacio | topada | topar | 1 tope | 2 tope | Topeka
Conxugar
VERBO topar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
topo
topas
topa
topamos
topades
topan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
topaba
topabas
topaba
topabamos
topabades
topaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
topei
topaches
topou
topamos
topastes
toparon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
topara
toparas
topara
toparamos
toparades
toparan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
toparei
toparás
topará
toparemos
toparedes
toparán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
toparía
toparías
toparía
topariamos
topariades
toparían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tope
topes
tope
topemos
topedes
topen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
topase
topases
topase
topasemos
topasedes
topasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
topar
topares
topar
toparmos
topardes
toparen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
topa
-
-
topade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
topar
topares
topar
toparmos
topardes
toparen
Xerundio topando
Participio topado
topada
topados
topadas